انتخابات اين دوره رياست جمهوري هم با همه فراز و نشيب هايش تمام شد. هم اينك كه كمتر از يك ساعت از اعلام نتيجه انتخاباتي كه به باور خيلي ها حتي از دوم خرداد هم پرشورتر بود مي گذرد، نمي توان تحليل عميق و درستي از آنچه رخ داد داشت.

خبرهاي خوبي از شمارش آرا به گوش نمي رسد. اصلا مشخص نيست چه مي گذرد. ظهر ساعت 2 قرار بود كنفرانس مطبوعاتي ميرحسين در روزنامه اطلاعات باشد كه برگزار نشد. با يكي ديگر از بچه ها رفتيم. نيروي انتظامي اجازه ورود به ساختمان روزنامه اطلاعات را نمي داد. كلي صبر كرديم؛ فايده نداشت. يك عده از مردم هم تو خيابان نفت تجمع كرده بودند. اما فضاي كلي ساكت بود.

حوالي ساعت 5 به بعد بودم كه آرام آرام خبرهاي درگيري ها و زد و خوردهاي تهران منتشر شد. فيلم هايش را هم حتما در يوتيوب و فيس بوك ديده ايد.

شامگاه پايان انتخابات هم با فرشته خانم تا حدود 3 بامداد در خيابان بوديم. سري به ستاد ميرحسين و سري هم به وزارت كشور زديم. عجيب بود كه هنوز چيزي اعلام نشده حاميان دولت اينگونه به شادي مي پرداختند. گويا نتيجه از پيش برايشان معلوم بود.

انتخابات 88 هم با همه فراز و نشيب هايش تمام شد. تركش هايش اما ممكن است سالها در تن خيلي ها بماند.